O mnie
Portret własny
Anna – to ja. Wenusjanka,
Kobieta niepowtarzalna, wyjątkowa, niebanalna.
Uzdolniona artystycznie, literacko i muzycznie.
Umysł ścisły też posiada. Wiedzę ma i nią włada.
Studiuje w Akademii Życia – stale, na wydziale –
doświadczanie.
Gdy jest lżejsza niż śnieg – strofy same układają się.
Z „drugim powietrzem” znów – muzyka wybrzmiewa
jak poezja nut, a poezja jak muzyka słów,
bez nich razem – ani rusz.
Delikatna, czuła i krucha, jak puch marna.
Lecz gdy trzeba – jak stal harda.
Piękna i upiorna;
Szalona i pokorna;
Urocza i zadziorna.
Czerwone wino lubi, papierosów nie pali;
uwielbia tulipany.
Nie składa deklaracji, woli szczęście od racji.
W pogodę i niepogodę decyduje się na zgodę.
W chwilach radości lub smutku, wie doskonale
co robić z tym stanem.
Ponadto pewna jest całkowicie, że bardzo mocno kocha życie.
Anna – to ja; fajna dziewczyna, żywe dzieło, doskonały w swej niedoskonałości oryginał;
TO JA – ANIA
Jurata 2011
„Tworzenie to akt wiary, to talent, to sztuka,
to muzyka duszy.”
Ania Starzemska
Nie byłabym sobą, gdybym nie dopisała prozy.
W postrzeganiu świata zewnętrznego plasuję się
w kategorii – vintage i klasyka.
W moim świecie wewnętrznym – duchowym
nie ma miejsca na patynę, tutaj jest świeżość,
pasja, radość istnienia, jest TERAZ.
Pięknie napisał ks. Twardowski cyt. „dorośli to dzieci, które
za szybko urosły”.
W całości jestestwa – żywy kolaż: koloru, mądrości,
uśmiechu i pomysłu, radości i dystansu.
I wszechobecna muzyka – ważna część mnie.
Dlatego „nie mam czasu zestarzeć się i apetyt
wciąż na życie mam”, wyśpiewała Alicja Majewska,
a ja zgodnie podpisuję się
Ania Starzemska
KOBIETA VINTAGE
